பற்றற்ற நிலை - Is there a point that you should remain sans God?

"அனுபவித்தேதான் அறிவது வாழ்க்கையெனில்

ஆண்டவனே நீ ஏன்’ எனக் கேட்டேன்!

ஆண்டவன் சற்றே அருகு நெருங்கி

‘அனுபவம் என்பதே நான்தான்’ என்றான்!"

–கவியரசர் கண்ணதாசன்

அனுபவமே நான் தான் என அனுபவத்திலேயே திளைத்திருந்தால் - மஹா ஸ்வாமி இந்நிலையை சித் ஸ்வரூப நிலை என்கிறார். அந்நிலையில் யாதுமிலா - யாதொரு பற்றும் - இறை சிந்தனை உட்பட - இல்லாத, விவரிக்க முடியாத ஏகாந்த நிலை, உணர்வு.

It is not to deny or negate God consciousness. There's a vast difference. It's like the ripe fruit 🍓 no longer having the craving to cling to the tree.

Every sincere yoga practitioner or the one who sits in dhyan has that experience. You feel it when you do savasan - the corpse posture. Bhagavan did enact this corpse state and from here He questioned, if He was a body, mind or intellect. Only thing, we don't stay in that chidswarup state, i.e., transcendental state continuously. We go into doing our routine daily to-dos. But, the grace is you find a novelty, a sense of aesthetic in carrying yourself, performing so distinct from any humdrum.